Toen ik de telefoon inhaakte, bij het eerste contact, wist ik het al. Dit wordt een project waar we nog eens ons ei kunnen leggen. Een creatief team heeft af en toe zo van die briefings nodig waarvan je zelf de lijnen mag trekken. het is merkwaardig wat dat met je geest doet. De opdracht was simpel: bedenk een nieuwe naam voor ons bedrijf dat gespecialiseerd is in recyclage van olievaten en creëer een evenement om die naam te lanceren. 

Klein detail in de briefing was echter dat we exact 3 weken hadden om het geheel op poten te zetten en dat er in die 3 weken ook nog eens een kerstvakantie zat.

Op het internet kom je al gauw te weten dat ongeveer alles al bestaat als je experimenteert met de woorden recyclage en verpakking.

Toch vonden we de juiste benaming voor de activiteit van onze klant. Het werd een goedbekkende Engelse versie 'van verpakking naar verpakking'. Pack2Pack viel meteen in de smaak van de opdrachtgever en onze creatie begon aan de ontwikkeling van een logo, terwijl ons eventteam zich boog over de lancering van de nieuwe naam.

Er werden immers 500 gasten vanuit de hele wereld naar België gevlogen om er de nieuwe naam te komen ontdekken. Eerste deel van de opdracht: een geschikte locatie vinden zou je zeggen. We gingen echter anders te werk en bedachten dat de nieuwe naam op een subtiele wijze tevoorschijn diende te komen. Uit het water langzaam opborrelend in een filmische scène, ondersteund met spannende muziek.

Dit idee, sneller gezegd dan gedaan, stuurde aan om de gasten op een grote boot te zetten, die een tijdje zou varen en ergens halfweg de tocht, zou halt houden voor de show aan de overkant van de kade, ...

De enige boot die geschikt was om dit feestje te organiseren bleek een omgebouwde oude Russische olietanker, die in Amsterdam lag. Knappe boot maar toch nog niet groot genoeg om 500 gasten samen een show te laten bekijken. Er moest dus nog een tent op het bovendek worden gebouwd, waar we iedereen konden opvangen voor de receptie en de onthulling, om ze dan daarna in het ruim van het schip te laten tafelen.

Ik bespaar u de organisatorische processie die je door moet om een olietanker in Gent te laten varen, langs een paar sluizen, in het weekend niet open, met bovendien een tent op zijn rug, ...

Toen de boot met zijn gasten ter hoogte van de onthullingsplek kwam, werd het geluid van op de kade draadloos naar het schip gestuurd, zodat de gasten perfect "in" de klank zaten.

Het publiek werd eerst geteast met een braaf dansje om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen. Ondertussen werd uit een rode staalplaat een groot cijfer 'twee' geslepen. Daarna kon de onthulling echt beginnen. Met schitterend tegenlicht lieten we het water opborrelen alsof er een groot beest naar boven zou komen. Langzaam maar zeker, kwamen de kranen in actie. De eerste 50 ton kraan haalde op aanstekelijke muziek uit het borrelende water, 3 meter hoge, stalen letters P A C K, terwijl de tweede kraan de rode twee de lucht in hees.

Zodra beide objecten hoog genoeg boven het water uit waren gehaald, wist het publiek nog steeds niet wat nu de nieuwe naam zou worden, terwijl de muziek bleef aanzwellen. En dan kwam de apotheose: wat de toeschouwers immers niet konden zien, was dat we twee keer het woord PACK achter elkaar hadden gehangen en door een subtiele constructie van katrollen en rollers schoven de beide vierletterwoorden langzaam uit elkaar. De tweede kraan plaatste de rode twee netjes tussen de woorden en de nieuwe naam was geboren.

Ik zal nooit het gevoel vergeten dat door je heen gaat wanneer het publiek op 50 meter van de set, bij de laatste vuurwerkknal uit de bol gaat. Zalig toch. Hier we doen het voor.

Pack2Pack